แท็ก: เอกรัตน์ จันทร์รัฐิติกาล

สถาบันขงจื่อเส้นทางสายสายไหมทางทะเล ร่วมกับ สายงานกิจการนักศึกษา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ได้จัดการฝึกมวยไท้เก็ก ณ สนามกีฬา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ โดยมีนักศึกษาไทย-จีนเข้าร่วมกว่า 300 คน ในวันเสาร์ที่ 22 กันยายน 2561 โดยถือเป็นการฝึกใหญ่เพื่อเฉลิมฉลองวันขงจื่อโลก ซึ่งกำลังจะมาถึงในวันที่ 28 กันยายนของทุกปี ผศ.ดร. วันวร จะนู รองอธิการบดีสายงานกิจการนักศึกษาของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์...

เมื่อวันอาทิตย์ที่ 18 มิถุนายน 2560  ณ ศาลาสุทธสิริโสภา เวลา 16.00 น. ได้มีการแสดงดนตรีของวงสวัสดีวู้ดวินด์ควินเต็ด(Sawasdee Woodwind Quintet)วงเครื่องลมไม้ที่รวมนักดนตรีและครูดนตรีคลาสสิคที่มีชื่อเสียงในประเทศไทยมาไว้ด้วยกัน ได้แก่ อ.กัลยาณ์ พงศธร (นักฟลูต) อาจารย์พิเศษคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา อ. คมสัน ดิลกคุณานันท์ (นักเฟรนช์ฮอร์น) อดีตรักษาการคณบดีสำนักวิชาดุริยางคศาสตร์ สถาบันดนตรีกัลยาณิวัฒนา...

อนาคตของวิทยายุทธจีน ผ่านมุมมองของผู้เชี่ยวชาญด้านวัฒนธรรมจีน ในแวดวงศิลปะการต่อสู้ของจีนในประเทศไทย น้อยคนนักที่จะไม่รู้จักเพจ Thai Kungfu Club ซึ่งเป็นเพจที่ให้ความรู้เกี่ยวกับวิทยายุทธของจีนอย่างเป็นกลาง เน้นการรวบรวมบทสัมภาษณ์ครูผู้สอนวิทยายุทธจีนทั้งในไทยและต่างประเทศอย่างเปิดกว้าง วันนี้เราขอนำท่านมารู้จักกับแอดมินของเพจนี้ คือ อาจารย์เอกรัตน์ จันทร์รัฐิติกาล ผู้สืบทอดวิชามวยปาจี๋เฉวียน (มวยแปดสุดยอด)สายหลี่ซูเหวิน และปากว้าจ่าง(ฝ่ามือแปดรูปลักษณ์)สายกงเป่าเถียน อย่างเป็นทางการในประเทศไทย โดยนอกจากอาจารย์จะมีงานอดิเรกเป็นการสอนวิทยายุทธจีนแล้ว อาจารย์ยังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเล(ฝ่ายไทย)ที่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ โดยมีหน้าที่ในการจัดกิจกรรมส่งเสริมภาษาและวัฒนธรรมจีน เพื่อสร้างความสัมพันธ์อันดีให้กับคนไทยและคนจีนให้สมกับคำกล่าวที่ว่า จีนไทยมิใช่อื่นไกล พี่น้องกัน (จงไท่อี้เจียชิน) อยากให้อาจารย์เล่าประวัติด้านวิทยายุทธจีนให้เราฟังสักเล็กน้อย? ก็ความสนใจด้านวิทยายุทธจีนนั้น ก็คงเหมือนกับวัยรุ่นทั่วไปที่ได้รับแรงบันดาลใจจากนวนิยายบ้าง ภาพยนตร์ต่างๆบ้าง...

อ.เอกรัตน์ จันทร์รัฐิติกาล ผู้ชำนาญการสายงานกิจการนักศึกษา ของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์  และ ผู้อำนวยการสถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเล (ฝ่ายไทย) ekarat.jan@dpu.ac.th --------------------------------------------------------------------------------------------- ในวิชามวยภายใน（内家拳 - เน่ยเจียเฉวียน）ทั้งหลายนั้น ปากว้าจ่าง เป็นมวยที่มีประวัติศาสตร์ของมวยเกิดขึ้นทีหลังสุด คือประมาณช่วงปลายราชวงศ์ชิง แม้ว่าจะมีมวยที่มีลักษณะคล้ายกันที่เรียกว่า อินหยางปาผานจ่าง (阴阳八盘掌) จนบางท่านสันนิษฐานว่าเป็นต้นกำเนิดของปากว้าจ่าง  แต่ก็ยังไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นที่นิยมเฉกเช่นปากว้าจ่างแต่อย่างใด ปากว้าจ่าง มีตำนานว่าเกิดจาก ปรมาจารย์ตงไห่ชวน（董海川）ที่มีพื้นฐานวิทยายุทธจากมวยเส้าหลิน จนต่อมามีโอกาสพบนักพรตบนเขามาแนะนำวิชาที่ใช้หลักการปากว้าเข้ามาประยุกต์ ซึ่งตำนานนักพรตนี้ มีนักประวัติศาสตร์ยุคปัจจุบันตั้งข้อสงสัยมากต่อมากว่าเป็นการแต่งเติมเพื่อสร้างความลึกลับให้กับวิชาหรือไม่ แต่ไม่ว่ามวยนี้จะมีที่มาที่ไปเช่นไรก็ตาม ก็ยังเป็นมวยที่น่าสนใจอยู่ดี...

อ.เอกรัตน์ จันทร์รัฐิติกาล ผู้ชำนาญการสายงานกิจการนักศึกษา ของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์  และ ผู้อำนวยการสถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเล (ฝ่ายไทย) ekarat.jan@dpu.ac.th มวยเหนืออีกชนิดหนึ่งที่เป็นที่นิยมในการฝึกควบคู่กับปาจี๋เฉวียน คือ พีกว้าจ่าง หรือ ฝ่ามือสับงัด หรือถ้าแปลตรงตัวควรจะแปลว่า ฝ่ามือสับแขวน เป็นหนึ่งในมวยจีนไม่กี่ชนิดที่ใช้คำว่า จ่าง（掌）ที่แปลว่าฝ่ามือ ต่อท้ายชื่อมวย (โดยปกติมวยจีนแทบทุกชนิดจะลงท้ายชื่อมวยว่า 拳 ซึ่งแปลว่าหมัด แต่ในบริบทของการใช้เรียกชื่อมวย คำว่าหมัดนี้จะมีความหมายว่ามวย เช่น ไท่จี๋เฉวียน จะแปลว่า...

อ.เอกรัตน์ จันทร์รัฐิติกาล ผู้ชำนาญการสายงานกิจการนักศึกษา ของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์  และ ผู้อำนวยการสถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเล (ฝ่ายไทย) ekarat.jan@dpu.ac.th ผู้เขียนได้ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะตัดสินใจเขียนบทความเกี่ยวกับวิทยายุทธจีนขึ้นมา นั่นเพราะว่าเดิมทีผู้เขียนเองอยากให้แง่มุมด้านนี้ของผู้เขียนเป็นแง่มุมส่วนตัวที่เอาไว้ส่งต่อให้กับกลุ่มศิษย์ไม่กี่คนตามวิถีการสืบทอดแบบโบราณ แต่เนื่องจากตอนนี้ผู้เขียนมีตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการสถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเลฝ่ายไทย หน้าที่การเผยแผ่วัฒนธรรมจีนจึงเป็นสิ่งที่ต้องกระทำอย่างเต็มความสามารถ ประกอบกับมีผู้เรียกร้องให้ผู้เขียนได้เผยแผ่วิชาเท่าที่จะเผยแผ่ได้ออกมา ผู้เขียนเห็นแก่ประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นกับผู้ที่สนใจในด้านพลานามัย และประโยชน์ที่จะได้ต่อตัวองค์ความรู้ในแง่ที่ว่าวัฒนธรรมจีนที่มีคุณค่านี้ยังมีผู้ได้เรียนรู้สืบทอดต่อไป จึงได้เขียนบทความเกี่ยวกับวิทยายุทธตามความเข้าใจของผู้เขียนออกมา โดยจะขอเขียนตามความชำนาญในวิชานั้นๆของผู้เขียนเป็นหลัก สอดแทรกด้วยประสบการณ์ที่น่าสนใจที่ผู้เขียนได้พบเจอมา จุดเริ่มต้นในการเรียนวิทยายุทธของผู้เขียนนั้นคงไม่ต่างจากหลายท่านที่รู้จักวิทยายุทธจีนจากนิยายกำลังภายใน แต่ผู้เขียนนั้นมีนิยายกำลังภายในเป็นแรงบันดาลใจในการเรียนภาษาจีนกับอากง(คุณตา)ตั้งแต่ยังเด็ก นับแต่การชอบพลิกๆดูตำราไท่จี๋เฉวียน(มวยไท้เก็ก)สกุลต่งที่อากงมีอยู่ที่บ้าน ตลอดจนการไปเดินร้านหนังสือแถวเยาวราชนั้น อากงมักจะพาแวะเวียนไปดูหนังสือจีนโดยนอกจากหนังสือการเขียนพู่กันจีนแล้ว หนังสือวิทยายุทธก็เป็นหนึ่งในหนังสือที่อากงซื้อให้ ด้วยความอยากรู้จึงขยันตั้งใจเรียนภาษาจีนมาทีละเล็กละน้อย เมื่อโตขึ้นก็ได้มีโอกาสใช้ภาษาจีนในการติดต่อสื่อสารกับคนจีนบ้าง คนจีนโพ้นทะเลในประเทศอื่นๆบ้าง...

จากเด็กนักเรียนไทยคนหนึ่งที่ชอบทำกิจกรรมนานาชนิด จากอดีตเจ้าของโรงเรียนสอนดนตรีและศิลปะ ที่คาดหวังให้ผู้เรียนได้พัฒนาทักษะให้รอบด้าน จนวันนี้นอกจากการทำงานเป็น "ผู้ชำนาญการสายงานกิจการนักศึกษา" ของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์แล้ว คุณเอกรัตน์ จันทร์รัฐิติกาล ยังมีอีกตำแหน่งเป็น "ผู้อำนวยการสถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเลฝ่ายไทย" ซึ่งงานทั้งสองตำแหน่งนี้ มีโอกาสได้ทำประโยชน์ เป็นฟันเฟืองเล็กๆ ในการจัดกิจกรรมเชื่อมสัมพันธ์ ไทย-จีน วันนี้เราได้มีโอกาสสัมภาษณ์ท่าน ขอให้ท่านเล่าประวัติและแง่คิดในเส้นทางการเผยแผ่ศิลปะวัฒนธรรมให้เราได้ทราบกัน ทำไมที่ผ่านมา กิจกรรมในสถาบันการศึกษาที่ท่านทำงานอยู่จึงมี "ความเป็นจีน" มากขึ้น? จุดตั้งต้นเลย เกิดจากวิสัยทัศน์ของผู้บริหาร และ ทิศทางของโลกเองที่มองเห็นความสำคัญของประเทศจีนที่มีความเชื่อมโยงกับประเทศอื่นๆ มากขึ้น...

ศิลปะพู่กันจีนหรือซูฝ่า เป็นศิลปะที่ถือได้ว่าเก่าแก่ที่สุดและแพร่หลายไปทั่วประเทศจีนจนกระทั่งถึงปัจจุบัน ซึ่งประเภทของตัวอักษรที่ศิลปินนิยมเขียนกันนั้นมีอยู่หลายแบบ เช่น อักษรลี่ซู（隶书） (คำว่า ‘ลี่’ ในภาษาจีนหมายถึง ทาส  กำเนิดโดยทาส ในสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้)  อักษรข่ายซู（楷书）(หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าอักษรจริงหรืออักษรมาตรฐาน) อักษรเฉ่าซู’ （草书）  (คำว่า ‘เฉ่า’ ในภาษาจีนหมายถึง อย่างลวก ๆ หวัดๆ ) อักษรสิงซู（行书） (ซึ่งเป็นหวัดแกมบรรจง) เป็นต้น  ซึ่งลักษณะอักษรที่แตกต่างกัน...

เมื่อไม่นานมานี้ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ (DPU) จัดงาน “เทศกาลวัฒนธรรมไทย-จีน” ส่งเสริมความสัมพันธ์นักศึกษาไทยและนักศึกษาจีน ภายในงานมีการแสดงโขน-เชิดสิงโตสุดอลังการ และเต็มไปด้วยกิจกรรมดีๆมากมาย นอกจากนี้ยังมีอีกไฮไลต์บนเวที นั่นคือการเสวนาในหัวข้อ “ความสำคัญของภาษาจีนในโลกธุรกิจ” โดยวิทยากร 3 สาวคนเก่ง ได้แก่ คุณพนมพร แช่เจ็ง (ปุ้ย) เจ้าของโรงเรียนสอนภาษาจีนฮุ่ยจง และอาจารย์สอนภาษาจีนในโรงเรียนนานาชาติ จังหวัดเชียงใหม่ คุณอาภรณ์ ภูสิทธิ์อนันต์ (กิมจู)...